Mavi Ve Toprak Arasında Şiiri - Savaş Pala

Bir tekne süzülür hayallerimin kıyısından,
Yükü ağır; içinde biraz uzak, biraz sitem.
Eski bir Seyduna Türküsü yankılanır rüyalarımda,
Sustuğum ne varsa, notalarda can bulur o dem.

Dudağımda sönmeye yüz tutmuş bir sigara,
Dumanı dumanıma, derdi derdime eklenir.
Güneş vedaya hazırlanırken kızıl ufukta,
Gözyaşı dökülür sessizce, bir ömür beklenir.

Fırtına kopar bazen, dağılır umudun dalları,
Rüzgar fısıldar adını, içimde bir yer kanar.
Sonbahar çöker ruhuma, yaprak yaprak dökülürüm,
Oysa gönül hala inadına bir bahar arar.

Yağmur yağar, ıslanır bağrındaki o dertli toprak,
Toprak ki; hem kavuşmaktır hem de ebedi hasret.
Sırılsıklam bir umut yeşerir çatlak yerlerinden,
Açar elbet yeniden, rengarenk o mahzun çiçekler.