Denizin maviliğinde, gökyüzünün sadeliğinde buldum seni.
Uçsuz bucaksız, yeni doğmuş bebek gibi çıplak ve saf.
Büyüdün ve bende farkına vardım ki başka bir saflıkla çıplaksın.
Durdum, düşündüm içimden. Dedim ki durmamalıyım.
Sarılmayım, her ne pahasına olursa olsun koşmalıyım ona.
Kollarımı açıp senin yerin burası demeliyim.
Henüz geçmedi bunu yapmalıyım. Ama her şeyin zamanı var dediler.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta