Gözlerinde hapsolmuş mavi ufuklar,
Ruhunun rengini yansıtır alkım tonlar.
Aşkta serenat misali libasta kırmızılar,
Eşsiz güzelliğini ancak kar beyaz saklar.
Gün batımında kızıla açan sarı saçlar,
O an sarmaşık olur ruhumu sarmalar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta