Odamı doldursaydı gözlerin, yalnızlığımı.
Bakışların, inseydi yüreğimin gizemine
ve mavi ötesi bir dünya olsaydık seninle.
Beyazın masumiyetini çalmış ve üzerine giymişsin.
Bu özellik benim zayıf yanım, sen belki bilmezsin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
