Susmakla konuşmak kararsızlığında,
bıcır bıcır sesine günün yorgunluğunu asıp,
alaşağı etmeye çalışan hayta bir bezginlik.
Bıktım artık kötü şeyler duymaktan,
bana güzel şeylerden bahset diyorsun.
Yetip yetmeyeceğini bilmeden,
seni sevdiğimi söyleyip hasretinden öpüyorum.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta