gün sakin bir sarılıkta yüzerken,
aklımın semalarından geçen pusulasız bir gemi batmaya yüz tuttu özlemin azgın sularına...
ve yanlış bilinen bir kurtarma başladı sevgilerde...
utanmasız çığlıklarla irkiliyordu kalbim...
utanmaz yalvarışlar çarpıyordu kulağıma...
o sen miydin...
yoksa ütopik bir kadını mıydı göklerin...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




harika olmuş.
gönlünüze, gönlünüzden gelene sağlık.
sevgi ve saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta