unuta mı yorsun ama alışıyorsun, sevdiği şarkıları,
gittiği filmleri,gece üzeri açık mı diye düşünüyorsun.
sonra bir akşam bu şehrin bir caddesinde kolunda annesi yüzünde melekleri
kıskandıran bir çift pırlantası ile karşına çıkıyor hiç ummadığın an da,
her hücren ile bu evrenin köşelerine dağılıyorsun tam da toparlandım dediğim an da. o beş adım
yedi saniye yine onlarca şiir.
tonlarca özleme eş değer.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta