Uzak bir tanıdık, yakın bir ezgi;
Söylenmemiş türkülere gebe göl.
Ha Hazar, ha Aral, ha Balkaş,
Ya Hoyran, ya Keban, ya da Van
Özdeş dileklere gonca mavi gül;
Ağıdını Balatan’da tutmuş,
Gözyaşını Isığ’a dökmüş,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta