Ne zaman baksam daracık penceremden
Gece karanlığında sayısız....suskun....
Işık ve dert küpü pencerelerine
Bakaıp bakıp güldüğünü sanırım şaşkınlığıma
Mavi gözlü İstanbulum
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Güzel bir başlangıç ama sanki başka kıtalar da istiyor gibi. Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta