Gökyüzü bulutlu, deniz epeyce soğuk
Bandırma’ya bindi mavi gözlü bir çocuk
Yükü ağır, göğsünde çiçekler, taşıdığı umut
Güneşli bir güneydi bu uzunca yolculuk
Dalgalar vardı öfke dolu fırtınalar
Dağlar vardı henüz sarılmamış yaralar
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta