Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Yeter ki inançlarının yorulmadan, yılmadan sürekli beslediği, besleyeceği umudun olsun sarılacak...
Kaleminize sağlık sayın Nurhan Özgel...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta