Gazete sayfalarda hep feci resimler konuyor, çoçuk cesetleri.
Yoksul ailerin perişan halî.
Asker şehit bayrakları sarılı annen tabuta yaslanmazı eşin gözyaşları.
Babanın gözü yaşli dik duruşu
Akdenizde batık gemide multeci genç insanların yeni hayat değil, hayatları ölü bedenleri.
Hepsi sanki kadere sarılı sarmaşık misali yayılıyor ruhuna bitmek bilmeyen bu kabusun ortasında sokak ortasında bır kürşünla ölen genç.
Ekmek almaya giderken küçük bedenler geri gelmiyor.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta