Gazete sayfalarda hep feci resimler konuyor, çoçuk cesetleri.
Yoksul ailerin perişan halî.
Asker şehit bayrakları sarılı annen tabuta yaslanmazı eşin gözyaşları.
Babanın gözü yaşli dik duruşu
Akdenizde batık gemide multeci genç insanların yeni hayat değil, hayatları ölü bedenleri.
Hepsi sanki kadere sarılı sarmaşık misali yayılıyor ruhuna bitmek bilmeyen bu kabusun ortasında sokak ortasında bır kürşünla ölen genç.
Ekmek almaya giderken küçük bedenler geri gelmiyor.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta