Gazete sayfalarda hep feci resimler konuyor, çoçuk cesetleri.
Yoksul ailerin perişan halî.
Asker şehit bayrakları sarılı annen tabuta yaslanmazı eşin gözyaşları.
Babanın gözü yaşli dik duruşu
Akdenizde batık gemide multeci genç insanların yeni hayat değil, hayatları ölü bedenleri.
Hepsi sanki kadere sarılı sarmaşık misali yayılıyor ruhuna bitmek bilmeyen bu kabusun ortasında sokak ortasında bır kürşünla ölen genç.
Ekmek almaya giderken küçük bedenler geri gelmiyor.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta