Uzaktan el sallayan mavi dalgalardı şahidimiz.
Ayaklarımıza doluşan kum taneleri sırdaşımız.
Yol ortasında bulduğun beyaz bir çiçekti,
Kumlara gömülmüş bir deniz kulağı,
Uzaktan bakan balıkçının gözlerindeki anlam değildi sevgimizin ifadesi,
Denizi yiyecek gören bakışlardı onlar,
Bir gün öğretir belki denizin hayat olduğunu, balıklar.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Ayrık otları dolanırken ayaklarınıza,
Sevdayı pislikleriyle boğan bakışlar utansın.
Yol ortasında kopardığın o beyaz çiçekte gerçekler,
Dudaklarından dökülen sözlerde anlam,
Gözlerindeki pırıltılarda,
Yarınlara umut olan…
güzel tamamlayış kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta