Mavi Cumbalı Evler Şiiri - Özdemir Koca

Şu kaldırımlar biliyorum benim son yerim,
Mavi cumbalı evler en sevdiğim meskenim,
Hayat yaşlandırmaz insanı değişmez emelim,
Mavi cumbalı evler en sevdiğim meskenim,

Pencerede oturacaksın saksıda çiçeklerin...
Kimisi Sarı açacak kimisi kırmızı pembe,
Dilekler tutacaksın Papatya çiçeklerinle,
Mavi cumbalı evler en sevdiğim meskenim.

Bahar kokacak bahar çiçek kokulu odan,
Koltukların da oturacak sevdiğin kadınlar,
Pencerelerin bakacak dağlara uzanarak,
Mavi cumbalı evler en sevdiğim meskenim.

Deniz kenarında olsa pek de güzel olacak,
Mutfağında sıcacık çorbalar kaynayacak,
Bulutlar altında Gemiler Limana sığınacak,
Mavi cumbalı evler en sevdiğim meskenim.

Gece bakınca gökyüzüne sıra sıra yıldızlar,
Kuyruklu yıldızlar kayacak denizlere,
Sevdiğinle yan yana dilekler tutulacak,
Mavi cumbalı evler en sevdiğim meskenim.

Sabah kahvaltısında yumurtalar haşlansın,
Sütçü geçer sokaktan güğümler hazırlansın,
Taze çeri domatesler tabağa sıralansın,
Mavi cumbalı evler en sevdiğim meskenim.

Komşular gelir çalar kapı tokmaklarını,
Bir ağız dedi kodu yapsan getirirsin akşamı,
Aman boş ver gitsin derdi gamı talanı,
Mavi cumbalı evler en sevdiğim meskenim.

Özdemir bekler durur paytonla geçenleri,
Cennete konsa yeğdir yürekten sevenleri,
Herkese nasip etsin mavi cumbalı evleri,
Mavi cumbalı evler en sevdiğim meskenim.