Gün ağarıyor penceremde;
Gözlerimde uykusuzluğun külleri,
Midemde eski bir şarabın rutubeti,
Tipik yalnızlık senfonileri...
Nasıl avutmalı gönlümü,
Bilmem ki ne demeli...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Olgulardan duyarlığa varış, giderek bir üslûp özelliği oluyor sende. Taşıdığı pırıltılara karşın ağır aksak bir şiir. Sakızlaşmış söylemler egemen. Senin zekice buluşların yok.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta