Mavi Bir Sonsuzluğun Tek Sahibi
Bir uykunun en tatlı yerinde bölündü hayallerim, Gözlerimi açtığımda yine senin hayalinle doldu bu oda. Dünya dönmeyi unuttu sanki, zaman durdu o an, Sadece kalbimin atışını duydum, senin adınla çarpan. Bilirsin, her insanın bir sığınağı vardır bu hayatta, Benimki ise senin o bakmaya doyamadığım bakışların. Gecenin en karanlık kuytusunda bir fener gibidir hayalin, Uzaklardan bir koku gelir, sanırsın ki yanımda soluğun.
Sen varya mavi gözlüm, Gökyüzünü sığdırmışsın o derin bakışlarına, Denizlerin hırçın dalgalarını sakinleştirmişsin sanki. Her baktığımda bir umut filizlenir çorak topraklarımda, Bir bahar gelir ki sorma, çiçekler açar buz tutmuş yanlarımda. Seninle başlar benim günüm, seninle biter her gece, Adın dilimde en kutsal dua, en çözülemez bilmece. Sanki bir efsun var o bakışlarının derinliğinde, Beni benden alıp götüren, uçsuz bucaksız bir evrende.
Yollar uzayıp giderken aramızda, mesafeler engel değil, Ruhumun en kuytu köşesinde senin sesin yankılanır. Bir gülüşün var ki, karanlıkları aydınlatan bir güneş misali, En fırtınalı limanlarda bile beni kıyıya ulaştıran bir gemi. Sevmek sadece yan yana olmak değilmiş, ben sende öğrendim; Görmeden hissetmeyi, dokunmadan sevmeyi seninle sevdim. Şehirler uyur, sokak lambaları yorulur beklemekten, Ama benim sana olan özlemim hiç dinmez, hep en derinden.
Sen varya mavi gözlüm, Bir tek sen anlarsın benim sessiz çığlıklarımı, Yalnızlık seninle son bulur, hüzünler sana çıkınca unutulur. Kaderime yazılmış en güzel yazısın, silinmez bir izsin, Sen bu koca dünyada benim için tek ve benzersizsin. Ömrümün geri kalanı senin ellerinde bir emanet, Seni sevmek bu hayatta kendime verdiğim en güzel ziyafet. Bazen sakin bir limansın sığınacak yeri olmayanlara, Bazen de coşkun bir nehirsin, hayat veren kurak topraklara.
Yıllar geçse de üstümüzden, mevsimler değişse ne çıkar? Senin o bakışların bende her daim taze bir bahar. Gözlerin; hürriyetin resmi, esaretimin en tatlı zinciri, Seninle buldum ben kaybolduğum o karanlık dehlizleri. Kelime dağarcığım yetmiyor bazen seni anlatmaya, Sözler kifayetsiz kalıyor, gönlümdeki bu büyük sevdaya. Mavi bir mühür gibi kazındın alnımın tam ortasına, Şifa oldun gönlümün kanayan her bir yarasına.
Sen varya mavi gözlüm, Bir tek seninle anlam kazandı aldığım her nefes, Senden öncesi sessizlikmiş, sadece anlamsız bir heves. Gökyüzü kıskanır rengini, denizler utanır derinliğinden, Bir mucize gibisin süzülüp gelen masalların içinden. Ruhumun aynasısın, baktıkça kendimi sende bulduğum, Susuz bir yolcu gibi, hep senin pınarlarından su içtiğim.
Seni sevmek, bir uçurumun kenarında kanatsız uçmak gibi, Korkusuzca, hesapsızca ve sadece sana inanmak gibi. Eğer bir gün yorulursa kalbim, senin adını fısıldarım, O mavi derinlikte yeniden doğar, yeniden ayaklanırım. Çünkü sen sadece bir aşk değil, benim hayat damarımsın, Yarım kalan cümlelerimin en güzel, en son kararımsın. Seninle geçen bir dakika, sensiz geçen bin yıla bedel, Seninle her engel aşılır, her zorluk olur birer yol.
Sen varya mavi gözlüm, Sen benim bitmeyecek şiirim, hiç susmayacak şarkımsın. Bu can bedenden çıkana dek, sen benim tek aşkımsın...
Mesut Özdemir 3Kayıt Tarihi : 28.12.2025 01:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!