Mavi Aydınlık Şiiri - Enfal Törün

Oturuyoruz birlikte rüzgar ve ben
ikimiz de sıkıntılı
o arada sırada esiyor şöyle bir dolanıp geliyor
ve neler anlatıyor neler
kah gülüyoruz birlikte kah üzülüyoruz
sonra yine uzun uzun susuyoruz
İkimiz de yine sıkıntılı
fırlıyor birden dur sen diyor
ben biraz yağmur getireyim ferahlarız
dönüyor ardında dolu dolu bir yağmur
toprak memnun mis gibi kokuyor
şimdi ikimiz de daha bir rahatız
ben anlatıyorum bu sefer
çiçek kokuları yayılırken dağlardan
dinliyor anlıyorum seni diyor ağırdan
bunca haksızlık mutsuzluk
dayanamıyor bu böyle olmayacak
şimdi gidiyorum yine
kara bulutları dağıtmaya
ardından güneşi çağırmaya
olur mu sence diyorum
olur diyor ama az sabır gerek
öyle sert esiyor ki be kez
nasıl da kaçışıyor o kara bulutlar
adeta birbirini ezerek
ardından bir güneş çıkıyor sıcacık
her yer mavi aydınlık
mutlu musun şimdi diye soruyor
hem de nasıl diyorum susuyoruz birlikte
her yer mavi aydınlık...

10.02.2026