Mavi Atkı ve Kar Masalı
Kar değil, gök ağlıyor üzerimize, Ve sen, mavi bir hüzün gibi duruyorsun. O papatyalar ki, yazdan kalma bize, Bir ah çekişle soluşunu görüyorsun.
Boynundaki o mavi, aşkın son yası, Siyah paltonla örtmüşsün içindeki kışı. Gözlerinde donmuş bir ayrılık busesi, Sanki her kar tanesi, geçmişin akışı.
Ne zaman göğe baksan, bir iz kalır benden, O ıssızlıkta bile yankılanan sesim. Ben senin kalbinde eriyen o gizem, Her üşüdüğünde ısıtan nefesim.
Çünkü en soğukta bile sensin benim yazım, Sana dokunmak, donmuş denizi çözmek. Bu mevsimsiz çiçekler, kalbimdeki sızım, Sonsuza dek seni böyle sevmek.. . 25.11.2025
Zühre TürkeliKayıt Tarihi : 11.12.2025 03:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!