Bir sevinç çığlığı olsa gerek…
Baştan aşağı aydınlık.
Kaygı yok,
Bulaşmamış hiçbir yerine hüzün,
Bırakmamış yolda parçalarını
Ya da hissetmemiş ıslaklığını gözyaşının.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bir sevinç çığlığı olsa gerek…
Baştan aşağı aydınlık.
Kaygı yok,
Bulaşmamış hiçbir yerine hüzün,
Bırakmamış yolda parçalarını
Ya da hissetmemiş ıslaklığını gözyaşının.
Sanki bir deniz armağan etmişler ona…
O kadar özgür,
O kadar mavi
Ve o kadar tutkulu….
Bense sadece ay zifiri karanlıkta…
Saçtığı ışıkları kırılgan,
Gri kağıtlardaki şiirleri dilsiz
Ve ölüm nedir diye düşünecek kadar ÇARESİZ! ! !
harikulade kalemine sağlık
tam puan bensen
sevgi ve saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta