Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Söz bitti
sonsuz bir mavi
sardı ışıksız bahçeleri
Islak kirpiklerin ardında
buğulu bir bekleyiş
kaldı
gitti
ağzımda acı bir tat bırakarak
ilk gençliğim
sırra düşen ruhumda
derin bir yorgunluk
kaldı -
seviyorsa mavi aşk geri döner-
tebrikler şiir dostu
başarılar Saygılar
Tarık Demirli
harika
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta