Ne gökyüzünün, ne de gözlerinin mavisi
Beni böyle alıp götüren
O hırçın, deli, karanlık Karadeniz'in mavisi...
İnsanın içini ürperten, titreten
fırtınanın mavisi...
Dalgaların kıyıları şamarlarken
çıkardığı mavi...
'Aman gelme' dedim, bak geldin işte
Dünyaya meylin var, 'beşer'sin bebek
Bir bilsen dünyamız neyin nesidir
Ayırır ağzını işersin bebek.
Kimisi su katar içtiğin süte
Devamını Oku
Dünyaya meylin var, 'beşer'sin bebek
Bir bilsen dünyamız neyin nesidir
Ayırır ağzını işersin bebek.
Kimisi su katar içtiğin süte




ellerini tutmadan, gözlerine bakmadan,
çıkıp gittiğin hayatımdan
affeder miyim seni
şarkılar söyleyen çakıl taşları
patladığında dalgalar kıyıda
topladığım mavi camtaşlarımı
gökyüzünden kopardığın her yıldızı
gözümden akan her damla yaşı
alıp giden seni affeder miyim
ittiğin köşelerde
duymadığın feryatlarımı
karadenizin mavisi
sence seni affeder mi?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta