Ne gökyüzünün, ne de gözlerinin mavisi
Beni böyle alıp götüren
O hırçın, deli, karanlık Karadeniz'in mavisi...
İnsanın içini ürperten, titreten
fırtınanın mavisi...
Dalgaların kıyıları şamarlarken
çıkardığı mavi...
Yıkılmak,ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Devamını Oku
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları




ellerini tutmadan, gözlerine bakmadan,
çıkıp gittiğin hayatımdan
affeder miyim seni
şarkılar söyleyen çakıl taşları
patladığında dalgalar kıyıda
topladığım mavi camtaşlarımı
gökyüzünden kopardığın her yıldızı
gözümden akan her damla yaşı
alıp giden seni affeder miyim
ittiğin köşelerde
duymadığın feryatlarımı
karadenizin mavisi
sence seni affeder mi?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta