Ne gökyüzünün, ne de gözlerinin mavisi
Beni böyle alıp götüren
O hırçın, deli, karanlık Karadeniz'in mavisi...
İnsanın içini ürperten, titreten
fırtınanın mavisi...
Dalgaların kıyıları şamarlarken
çıkardığı mavi...
Haydarpaşa garında
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam
Devamını Oku
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam




ellerini tutmadan, gözlerine bakmadan,
çıkıp gittiğin hayatımdan
affeder miyim seni
şarkılar söyleyen çakıl taşları
patladığında dalgalar kıyıda
topladığım mavi camtaşlarımı
gökyüzünden kopardığın her yıldızı
gözümden akan her damla yaşı
alıp giden seni affeder miyim
ittiğin köşelerde
duymadığın feryatlarımı
karadenizin mavisi
sence seni affeder mi?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta