İçimde kuru dalda tek kalan yaprağın yalnızlığı var,
Kopar,düşer ama ne zaman olur bilmiyorum
Yangın mavisinin ateşi büyük,içine çekiyor insanı
İnsan ateşe sığınmak ister mi,ben istedim..
Yandım,küle döndüm, rüzgar savurdu küllerimi..
Bedenimin her hücresi sana çağırıyor,ille de sen..
Özlemim maviye..
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta