İçimde kuru dalda tek kalan yaprağın yalnızlığı var,
Kopar,düşer ama ne zaman olur bilmiyorum
Yangın mavisinin ateşi büyük,içine çekiyor insanı
İnsan ateşe sığınmak ister mi,ben istedim..
Yandım,küle döndüm, rüzgar savurdu küllerimi..
Bedenimin her hücresi sana çağırıyor,ille de sen..
Özlemim maviye..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta