Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
O umudu taşıma isteğidir..
Mavinin özüdür "umut", saflık
Niyette temizlik...
Şiire yansıdığı gibi...
Tebrikler Tacettin Bey..
Çok teşekkür ederim Sayın hocam
Mavinin huzura ve sevdaya yelken açtığımız o eşsiz sonsuz derinliği ve güzelliği
Çok güzeldi şair kutlarım
.
.
Değer kattınız teşekkür ederim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta