Ve kırmızı
o hüzün deviren mutluluğun yanaklarımızda ki köylü duruşuydu.
Rengi belli olmayan yüzler arasında.
Hakikisinden insan
oluşumuzdu.
Aslında
Üzümün üzüme bakmasıydı belki
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
