Ve kırmızı
o hüzün deviren mutluluğun yanaklarımızda ki köylü duruşuydu.
Rengi belli olmayan yüzler arasında.
Hakikisinden insan
oluşumuzdu.
Aslında
Üzümün üzüme bakmasıydı belki
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
