Bir atkısı vardı, doğrudur, çıkarmazdı hiç bir zaman…
Önceden sezerdi belki, tüm yağmurlu günleri…
Yalnız yağmur mu ki; fırtınaları, düştü düşecek yıldırımları…
Şimdi bir karanfil koyuyorum mezarına, kuruyor birden…
Küçük kara balıktı; kaynağını soran, nehrin…
Düz yürümeye meyilli bir yengeçti daha çok…
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta