mavera yıldızım
gökleri süsleyen iki deli yıldızız
bin sene de bir yörüngemiz bulusur
bir an gözlerim gözlerime takılır
bin sene yanıp yanıp sönerim
o uçsuz yörüngende pervanece dönerim
bir kez daha karşıma çıkasın diye
halbuki asi savruluşların var göklerde
sanki birazdan infilak edeceksin
yinede seni sevmeye neden bu kadar yatkınım
sonra sonbahar gelir
bir yaprak gibi solarsın düşlerimde
tam söndüm derken
o bakışın dokunur
benibenden alır
bir türlü çıkamam yörüngenden
yine yollerınde dönerim
ey zamana dokunmuş kaderim
hiç buluşmadık
hiç dokunmadı tenimiz
saati durdurulmuş limanda iki çay içmedik
bazen halime güler bazen ağlarım
sen arada bir gözlerime dokunan yıldızım
bilmemki seni sevmeye neden bu kadar yatkını
Kayıt Tarihi : 6.10.2018 17:18:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!