Mavera, yüzün bahçesidir ümitlerin,
Gökyüzü titrer üzerine anne şefkatiyle,
Gülüşüne siner papatya kokusu...
Mavera, yokluğun siyahıdır kandillerin,
Sensizlik tohumken erir dudaklarımda,
Gözlerinde diner yüreğimin acısı...
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta