Küçükken
Matruşkam vardı benim
Kırıyordum oynarken
Kırıyordum
Bir yenisi çıkıyordu içinden
Kırıyordum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sen bir dahisin
sen harikasın
sen şairlerin en kralısın
o kadar sıcak
o kadar duyarlı ki yüreğin
nasıl anlatsam
kelimeler kifayetsiz kalıyor
teşekkür ederim
böyle güzel bir sunuyu
biz şiir severlerle
paylaştığınız için
evet hoş benzetme. çok entersandır o matruşkalar. kaleme sağlık. içimizde hep umutlar olmalı
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta