Bir ağaç dikmiştim umutlu günler için
Zamanla döküldü yaprakları
Kurudu, kırdılar dallarını sonra
O da tanıyamadı kendini hızla
Bıraktıklarını çöpçüler topladı kaldırımdan...
Bir gün aynada kendime baktım
Sevdanın ateşi eğer
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını
Devamını Oku
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını
herşey yalan. dönüp yorgun gözlerle baktığında bir umutkan,sadece talan edilmiş gibi cüssesi küçülmüş zavallı insan. güzel benzetme.kalemine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta