Geçen günlerin geçmek bilmeyen izlerini taşıyor gibiydi, göz bebeklerine yansıyan hisleri.
Buna “hayat” diyordu bir amca.
Onun da cenazesi birkaç ay öncesindeydi.
Anlıyor gibiydim,
hislerinden yorgun olamazdı dizleri.
Ve sabahları kesilince selâm sesleri,
terk edilmiş bir evin karanlığı çöktü o sokaklara.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta