Ey mâtem-i aşkımın yegâne müsebbibi,
Şu tarumar gönlümün, zulme doymaz sahibi.
Bir can verdi Hak bana, bin kere geri aldın.
Payimâl ahvâlimi keyifle seyre daldın.
Ben beni kul bilirdim, yalnız Hak Teâlâ’ya.
Mahallemizde
Senden başka ağaç olsaydı
Seni bu kadar sevmezdim.
Fakat eğer sen
Bizimle beraber
Kaydırak oynamasını bilseydin
Devamını Oku
Senden başka ağaç olsaydı
Seni bu kadar sevmezdim.
Fakat eğer sen
Bizimle beraber
Kaydırak oynamasını bilseydin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta