Ey mâtem-i aşkımın yegâne müsebbibi,
Şu tarumar gönlümün, zulme doymaz sahibi.
Bir can verdi Hak bana, bin kere geri aldın.
Payimâl ahvâlimi keyifle seyre daldın.
Ben beni kul bilirdim, yalnız Hak Teâlâ’ya.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta