Argın bir adamın elinde teslimiyette kalem.
Kaleme mürekkep yerine matem dolduruyor adam.
Ve kusmaya başlıyor kağıda içindeki kasveti.
Adam işinde ısrarcı ama bir okadarda muvaffâki.
Bir kenara fırlatmış hayal etmeyi.
Kendini avuttuğu tek oyuncağı yine kendine söylediği yalanlar.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta