İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Hissetmiyor artık ayakların
Ateşine bastığın korları,
Koşturan insanlar içinde
Çöl ortasında yapayalnız…
Beğeniyle okudum
Kutluyorum
İbrahim bey
esenlikler
diliyor ve
selamlıyorum.
Hayatın vazgeçilmez gerçeği ölüm....Onunla yaşadığını bilmek,santim santim yaklaştığını hissetmek' böğründe , yüreğinde ve ruhunda'...Yaşamın kızıl sıcaklığında yürümek mateme doğru...
Anlamlı içeriği ile güzel bir şiir olmuş İbrahim Bey...TEBRİK EDERİM.SAYGILARIMLA...
Tebrikler yürekten kutluyorum
Yaşama dair anlamlı mısralar yüklü mükemmel bir şiir olmuş
Kutluyorum Hocam
Saygımla
Çok anlamlı bir şiirdi...Bu anlamlı dizeleri yazan mahir kalemi tam puanımla kutluyorum...Saygılar...
Durduğu yerdesin hayatın
Sırtında zorbanın keskin bıçağı
Serseri mayın gibi savrularak
Ruhunun önünde diz çöktüğü
Hissettiği yerdesin ölümün…
Melankolinin tavan yaptığı güzel bir şiir olmuş. Yüreğinize sağlık...
Ölmek için yaşamıyor muyuz zaten...
Kaleminize sağlık sayın İbrahim Soyalar...
Kutluyorum güzel çalışmanızı...
Hayatın ucundasın yine
Yalpalayarak boşluktasın,
Ruhunun önünde diz çöktüğü
Hissettiği yerdesin ölümün…
Her satırı dünyadan ölüme bakanları anlatmış en ince duygularla ..
ölüm , en bahse değer.
Bu şiir ile ilgili 20 tane yorum bulunmakta