Ve döküldü ruhumu sarsan, en son yaprak,
Mazideki vuslat özlemime hiç doğmayacak şafak.
Yağsın kanlı gönlüme, hiç dinmeyecek bir yağmur,
Sevdaymış, bedenimin battığı bu amansız zulüm.
Doğmaz oldu gönlüme, hiçbir insaflı güneş,
Nereye dönsem yakıyor, sensizliğindeki ateş.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta