Ve döküldü ruhumu sarsan, en son yaprak,
Mazideki vuslat özlemime hiç doğmayacak şafak.
Yağsın kanlı gönlüme, hiç dinmeyecek bir yağmur,
Sevdaymış, bedenimin battığı bu amansız zulüm.
Doğmaz oldu gönlüme, hiçbir insaflı güneş,
Nereye dönsem yakıyor, sensizliğindeki ateş.
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta