Senin yanında gülmeyi tanımanın sevinci,
Kalbimdeki bir parça rest duyguları içindeki huzur,
Olmadı, olmamıştı.
Gülmek, uçsuz bucaksız ırmaklar sonundaki sırlar içindi.
Bakışlar, gözü çapaklı bir bebeğin bakışlarıydı ancak.
Fakat düşüncelerim aynı, kalemim aynı, yani ben aynıyım.
Ama eksik, bir şeylerin eksikliğini hissederken ben,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




tebrikler
duygular acıyla dökülür dizelere yazacak çok şey vardır yürekte ve mutlaka yazılacak bir kişi kaplar kalbi kaleminiz daim olsun tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta