Bir sandığa saklanmıştı belki masumluk
Unutulmuştu
Naftalinlere boğulmuştu
Unutulmuştu masumluk
Gökmavisinde batan güneştemi yaşamıştı yoksa
Yahut gecenin koylarındamı yüzmüştü masumluk
Zehir zemberek olmuştu onsuz yaşamlık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta