Sen,körpe dudaklarda saklanmış,buğulu gözlerden ödünç,
Beyaz ve soğuk bir ölü teni misali,
Bir öpücük vermeli belki, tüm beyazlara mukabil,
Yalnız sen,tüm öpücüklerin intihar sebebisin..
Mürekkebin fedakarlığın dalında süzülen,
Sonunu her gördüğünde,nedametine kağıtları öldüren yaşamı,
Sen ki her saniyesine bin bir ah adanmış, bir mazlumun yaşı,
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta