Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Doğru mu yaptık..Bilemedik.
Kalabalık
Varlık
Sağlık
İnsanlık
Birden..Ha gayretlendik,
Sonumuzu getirdik.
Yalnızlık
Yokluk
Hastalık
İnsandık
Son kez cesaretlendik
Ölmedik ama...Yenildik.
İki oda bir salonluk dünyada
Yaşadıkça çoğaldık,
Yatacak yer bulamadık.
İnsan uyandık..
Ama!
İnsanlığı kaldıramadık....doğruca insanlık diyorum bende...dizelerinize eşlik etmek istedim...iyi bir düet oldu ne dersiniz??
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta