Her yalan için düşüyorum kuytuya...
Masumiyetin suçsuzluğunu kabullenerek...
Aldığım her nefeste kasırgalar yağdırıyorum topraklarına...
Bir mum yakıyorum, aydınlanıyor, lakin her aydınım da karanlığa uyanıyorum her sabah...
Umudu arayan bir seyyah gibi, kendimde dolaşıyorum...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta