Mermer taşlara yazılmıştı hatalarımız
Yakılmış ağıtlar avuttu bizleri
Yok oldu masum yüzler bulutlarla birlikte
Acı serüvenlerin sancılı anaforlarında
Eriyen bir şeyler vardı sırlarımızda
Çekilen denizlerde giden sular gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta