Sanki masummuşuz gibi sarıldık hakka. Oysa ne ben kâmil idim, nede sen berrak. İki yolcu, aşk denilen şiire kandık. Oysa ne ben kalem idim, nede sen sahife. Sevdanın deryasına kandık da daldık. Oysa ne ben balık idim, nede sen yağmur. Gökyüzüne bir kulaç attıkça attık. Oysa ne ben yıldız idim, nede sen ay. Şimdi bilinmez bir seyir halindeyiz, ne yana gitsek uçsuz bucaksız. Yolun sonu mutlak varır hakka. Hangimiz ak, hangimiz kara...?
Elbet yazar kalem arşa...
Geçiyor önümden sirenler içinde
Ah eller üstünde çiçekler içinde
Dudağında yarım bir sevda hüznü
Aslan gibi göğsü türküler içinde
Rastlardım avluda hep volta atarken
Devamını Oku
Ah eller üstünde çiçekler içinde
Dudağında yarım bir sevda hüznü
Aslan gibi göğsü türküler içinde
Rastlardım avluda hep volta atarken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta