Bedenimin buluştuğu kaçıncı ten senin ki?
Öptüğüm kaçıncı dudaklar bunlar? ...
İnan bilmiyorum,
Eski günlerim geldi de aklıma,
Ben bir bakışa titreyen o masum çocuğu çok özlüyorum...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bellek yitimi yok,şiir bunun kanıtıyla dolu aslında.Us oyunlarıyla sunulan gerekçe evet;yaşam pratiklerimizin etkisini tolere etmeye dönük olsa da.
Kutluyorum.
Erdemle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta