Karışır anımsamak istemediğim hayatıma gerçek yüzün
Bugünümü bulamayan, yarınıma el atmakta sessiz bir hüzün
Kırık duvarlarına pencere açmış ürkek ruhum
Çocukluğum,
İntiharlarım, bu çekingen yüzüm
Nasırlı parmaklarla söndürülmüş kızgın ateşim mum misali
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ruhumu vererek aşkımın şarkısını dinlemekteyim onun gül dudaklarından
Boşluğuma kemer atan sessiz eller hasretinle okşanan ...yüreğine sağlık..
cenk aksl
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta