Loş ışığın gölgesinde umarsız bir karaltı.
Yaşanmış ve bitirilmiş ilişkinin verdiği huzursuzlukla bakışları pencerenin şeffaflığında ağlayan bir çift göz.
Neden böyle oldu diye sormaların geldiği son nokta.
Belki de pişmanlık…
Bütün her şey eskisi gibi olur mu acaba?
Acaba duyguların özünde saklanan hasret vuslatı getirir mi geriye?
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta