Şafak söküyor karanlığın üzerine usulca
Çığlıkları vuruyor yüreğime sessizliğin
Koca bir dağ gibi kalbim sığmıyor bedenime
Hasret çöküyor sevda vuruyor yüreğime
Patlamak istiyorum bir yanardağ gibi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta