Bir kalp vardı, dünyaya erken uyanmış,
Sevdayı oyuncak sanan çağda
Aşkı emanet bilen bir kalp…
İşte orada başladı hikâye.
Gördü bir gül;
Sandı ki gül yalnız renktir,
Oysa gül, dikenle sınanan bir sırmış.
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta