Maskeleriniz Çatlasın Şiiri - Ali Admış

Siz, "işim var" deyip yalanı zırh kuşananlar,
Bir ömrü ikinci plana atıp, kenarda unutanlar,
Sanmayın ki bu dünya hep sizin etrafınızda döner,
Gün gelir o parladığınız sahte ışıklar da söner.

Yalancısınız! Hem de en katıksızından,
Beslenirsiniz masumun ahından, sızısından.
"Değer" dediniz, "sevda" dediniz, hep maval okudunuz,
Kendi kibrinizden iğrenç bir hırka dokudunuz.

Şimdi izleyin, şimdi dinleyin bu patlayan öfkeyi,
Yıkıyorum başınıza o kurduğunuz sahte ülkeyi!
Siz ki birini hiçe sayıp ardınıza bakmadan gidenler,
Siz ki sevdayı bir oyun, insanı bir araç bilenler;

Yaşamadan ölmeyeceksiniz! O hor gördüğünüz her acıyı tek tek tadacaksınız.
Gece başınızı yastığa koyduğunuzda,
Kaçtığınız o vicdanın pençesinde yatacaksınız.

Sevdiğim kadar nefretim de büyüktür benim,
Sabrım bitti, şimdi patlamaya hazır bir mayın gibiyim!
Bir gün kapınız çalındığında o "ikinci plan" olanlar,
Anlayacaksınız: Ne kalırsa yanınıza kar, ne de yalanlar!

Kurşun gibi her dize, değdiği yeri yaksın,
Bu öfke, nefesinizi kesen o kaçınılmaz sonunuzun damgasıdır!
Farkına varın artık, yeter! Bu oyun burada biter,
Sizin o sahte saltanatınız, bugün bu öfkeyle biter!